Leasing centrum – centrum Twojego leasingu

Po prawie 10 latach dość intensywnego rozwoju działalności leasingowej, unormowano leasing w sposób kompleksowy, w aspekcie cywilnoprawnym, podatkowym oraz w zakresie rachunkowości. Umowa leasingu, jako podstawa działalności leasingowej, została unormowana w kodeksie cywilnym jako umowa nazwana. Całościowo i korzystniej dla tej formy działalności gospodarczej uregulowano obowiązki podatkowe stron umowy leasingu.

Podstawowe regulacje prawne dotyczące leasingu tworzą:

• Art. 709¹ – 709¹⁸ kodeksu cywilnego, wprowadzone do tego kodeksu na mocy ustawy z dnia 26 lipca 2000 roku o zmianie ustawy – kodeks cywilny ( Dz. U. Nr 74, poz. 857); przepisy te obowiązują od dnia 9 grudnia 2000;
• przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 roku o zmianie ustaw: o podatku dochodowym od osób fizycznych, o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz. U. Nr 106, poz. 1150); przepisy tej ustawy weszły w życie z dniem 1 października 2001r i mają zastosowanie do umów zawartych, poczynając od tego dnia; wyjątek dotyczy przepisów art. 1 pkt. 5 lit. a tiret drugie i pkt. 8 oraz art. 2 pkt. 1,3 i pkt. 5 lit. a tiret drugie tej ustawy, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002r. Trzeba, zatem uznać, że do umów leasingu zawartych przed tą datą stosuje się przepisy obowiązujące do tej daty;
• Art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 29 września 1994r o rachunkowości (Dz. U. Nr121, poz. 591 z późn. zm.), w brzmieniu nadanym temu przepisowi przez ustawę z dnia 9 listopada 2000r o zmianie ustawy o rachunkowości (Dz. U. Nr 113, poz. 1186).

Umowa leasingu finansowego traktowana jest przez przepisy ustawy od towarów i usług na równi z umową sprzedaży. W leasingu finansowym obowiązek podatkowy u finansującego wystąpi z chwilą wydania (dostarczenia) – zasadniczo – rzeczy (środków trwałych) korzystającemu i traktowany jest, jak podatek należny. Jeżeli wydanie (dostarczenie) środków trwałych powinno być potwierdzone fakturą VAT, a jest to regułą, to obowiązek podatkowy u finansującego powstaje w dacie wystawienia faktury, nie później jednak niż w siódmym dniu od dnia wydania środka trwałego.

U finansującego podstawę obliczenia należnego VAT-u stanowi należność netto (to jest bez VAT) z tytułu realizacji umowy. Należność ta obejmuje wartość netto środka trwałego z dnia podpisania umowy, część odsetkową, zysk finansującego i inne koszty obsługi transakcji ponoszone przez finansującego. Tak więc podstawą opodatkowania jest cała wartość czynszu leasingowego. Finansujący wykazuje cały należny podatek na fakturze. Finansujący wykazuje cały należny podatek na fakturze stanowiącej podstawę do zapłaty pierwszej wpłaty należności leasingowej, bez względu na wartość netto tej zapłaty. Dla jasności, faktura może zawierać informację, że podatek VAT, w niej wykazany, stanowi wynik podatkowego rozliczenia umowy leasingu finansowego. Noty dotyczące dalszych rat czynszu powinny obejmować tylko wartości netto rat (bez podatku). W tym miejscu należy wyjaśnić także, że rozliczenie podatku nastąpiło przy pierwszej wpłacie. Podatek VAT należny od finansującego jest równoznaczny z VAT naliczonym od korzystającego.