Leasing a podatek dochodowy

Biorąc pod uwagę aspekt podatkowy umowy leasingu, nie można pominąć różnic między sposobem opodatkowania umów zawartych przed 1 października 2001 i po tej dacie.

Umowy leasingu zawarte przed 1 października 2001 roku podlegały przepisom podatkowym obowiązującym do tego dnia. W stosunku do tych umów miało zastosowanie Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 6 kwietnia 1993 roku w sprawie zaliczenia przedmiotu umów najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych do składników majątku stron tych umów (Dz. U. Nr 28 z 1993 roku,
poz. 129). Analizując stan realizacji umowy, można było przyjąć, że zamiarem stron umowy było przeniesienie własności, a zapłacone raty obejmowały spłatę wartości pojazdu, o czym świadczyło:

  •       okres, na jaki została zawarta umowa, był krótszy od normatywnej amortyzacji,
  •       suma rat leasingowych przekraczała wartość pojazdu,
  •       po zakończeniu umowy leasingu i zapłaceniu wszystkich rat przez leasingobiorcę, przedmiot umowy został sprzedawany za kwotę stanowiącą równowartość kaucji gwarancyjnej.

Można, więc uznać, że analizowana umowa nie miała charakteru leasingu operacyjnego, co wiązało się z niejednolitą interpretacją urzędów skarbowych,
i skutkowało sporami między urzędnikami a przedsiębiorstwami, które bardzo często miały swój finał w Najwyższym Sądzie Administracyjnym.

Dopiero przepisy podatkowe obowiązujące od 1 października 2001 roku rozwiązały ten problem i umowa leasingowa stała się tak naprawdę jedną z metod finansowania zakupu środków trwałych.

This entry was posted in Dodatkowe informacje, O leasingu, Uzupełniające - leasing. Bookmark the permalink.

Comments are closed.