Umowa leasingu jako instytucja prawna

Po prawie 10 latach dość intensywnego rozwoju działalności leasingowej, unormowano leasing w sposób kompleksowy, w aspekcie cywilnoprawnym, podatkowym oraz w zakresie rachunkowości. Umowa leasingu, jako podstawa działalności leasingowej, została unormowana w kodeksie cywilnym jako umowa nazwana. Całościowo i korzystniej dla tej formy działalności gospodarczej uregulowano obowiązki podatkowe stron umowy leasingu.

Podstawowe regulacje prawne dotyczące leasingu tworzą:

  • Art. 7091 – 70918 kodeksu cywilnego, wprowadzone do tego kodeksu na mocy ustawy z dnia 26 lipca 2000 roku o zmianie ustawy – kodeks cywilny ( Dz. U. Nr 74, poz. 857); przepisy te obowiązują od dnia 9 grudnia 2000;
  • przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 roku o zmianie ustaw: o podatku dochodowym od osób fizycznych, o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz. U. Nr 106, poz. 1150); przepisy tej ustawy weszły w życie z dniem 1 października 2001r i mają zastosowanie do umów zawartych, poczynając od tego dnia; wyjątek dotyczy przepisów art. 1 pkt. 5 lit. a tiret drugie i pkt. 8 oraz art. 2 pkt. 1,3 i pkt. 5 lit. a tiret drugie tej ustawy, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002r. Trzeba, zatem uznać, że do umów leasingu zawartych przed tą datą stosuje się przepisy obowiązujące do tej daty;
  • Art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 29 września 1994r o rachunkowości (Dz. U. Nr121, poz. 591 z późn. zm.), w brzmieniu nadanym temu przepisowi przez ustawę z dnia 9 listopada 2000r o zmianie ustawy o rachunkowości (Dz. U. Nr 113, poz. 1186).
This entry was posted in O leasingu, Okołoleasingowe, Uzupełniające - leasing. Bookmark the permalink.

Comments are closed.